دوست عزیز،از من و امثال من که اینچنین حرفها و دغدغه های بیهوده ای دارند هیچ انتظاری نداشته باشید
بچه که بودم ، از جریمه های نانوشته که بگذریم سلمانی و ساعت و سیب ، سکه و سلام و سکوت ، و سبزی صدای بهار هفت سین سفره ی من بود . بچه که بودم ، دلم برای آن کلاغ پیر می سوخت که آخر هیچ قصه ای به خانه نمی رسید . بچه که بودم ، تنها ترس ساده ام این بود که سه شنبه شب آخر سال باران بیاید ! بچه که بودم، آسمان آرزو آبی و کوچه ی کوتاهمان پر ازعبور چتر و چلچله و چلچراغ بود ..! پ.ن1: باران نبارید ولی من چهارشنبه سوریم رو نشستم زیر درخت و فقط به آسمون نگاه کردم و صدای گوش خراش و دل خراش و آرامش خراش ( !!!) سیگارت ها رو شنیدم !! پ.ن2 :سالی پر از خوشی ها و خالی از ناخوشی ها داشته باشید . پرده آشپزخانه را کنار می زنم شیشه های عرق آلود صورت آبچکان سیندرلا را میان لکه های زردچوبه و بخار پلو به بشقاب های ماهواره نشان می دهند. حال وقتش است لنگه ی کفشم را در قصر سپید تو جا بگذارم ..! دارم شروع میشوم از شب ، نداشتن عاشق شدن ؛ ولی تپش و تب ، نداشتن . زن میشوم دوباره ، ولی ماهیانه نیست . بر تخت تو حضور مرتب نداشتن ؛ حالا که بوسه های تو زخمیم میکند پیروز میشوم بر تو ، با لب نداشتن ! وحشی تر است چشم خیالات گربه ایم ، با خط چشم سبز مورب نداشتن . افسار قیل و قال تو را باز می کنم ، با جمله های تند مودب نداشتن ..!
| Design By : Night Skin |
گویی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدی،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و برده ی دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتارو اسیرم،نه حقیرم،نه فرستاده ی پیرم،نه بهر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،نه نوشتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم.
حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است و نه هوُِِ،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو،گر به این نقطه رسیدی بتو سربسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را.
آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطه عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو بخود آمده از فلسفه چون و چرایی،بتو سوگند که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبوئی،خود اوئی،بخود آی،تا بدرخانه متروکه هرکس ننشینی و بجز روشنی شعشعه ی پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی.
بخود آ
LinkDump
