دوست عزیز،از من و امثال من که اینچنین حرفها و دغدغه های بیهوده ای دارند هیچ انتظاری نداشته باشید
عزیزم! به جای عطر تو دود سیگار هوا را پر کرده است و اتاق چونان بخشی از جهنم به یاد آر ای مهربان! پشت این پنجره برای بار نخست دستانت را نوازش می کردم دیوانه وار. امروز نشسته ای اما با قلبی از آهن چون زرهی سرد..! وقتی بخوای فقط با صفرها باشی ، عمر تو مثل یک خط منحنی ، روی خودت دور میزنه ، مثل صفر ، باز از آخر میرسی به اول ! می مونی ، میگندی ، مثل مرداب ، مثل حوض ، بسته میشی ، مثل دایره ، مثل «صفر» ! اما اگر جلو «یک» بشینی ..؟ اگربخوای فقط برای «یک» باشی ، از پوچی و از تنهایی دربیای ، همنشین «یک» بشی ..؟! باید برای دیگران زندگی کنی. *نام کتابی از دکتر شریعتی 
| Design By : Night Skin |
گویی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدی،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و برده ی دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتارو اسیرم،نه حقیرم،نه فرستاده ی پیرم،نه بهر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،نه نوشتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم.
حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است و نه هوُِِ،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو،گر به این نقطه رسیدی بتو سربسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را.
آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطه عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو بخود آمده از فلسفه چون و چرایی،بتو سوگند که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبوئی،خود اوئی،بخود آی،تا بدرخانه متروکه هرکس ننشینی و بجز روشنی شعشعه ی پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی.
بخود آ
LinkDump
