دوست عزیز،از من و امثال من که اینچنین حرفها و دغدغه های بیهوده ای دارند هیچ انتظاری نداشته باشید
اینجا نقطه ای از جهان هس که امنیت ، آزادی ، دموکراسی ، امید ، وحدت و خیلی چیزا بی معنی میشن.درست ترش اینه که بگم معنی خودشون رو از دست میدن.مثل مثلث برمودا که هر کشتی و هواپیما و آدمی که پاشو اونجا گذاشته ناپدید شده این تعاریف هم توو کشور ما گم میشن. خوب شد به سن قانونی نرسیدم و رای ندادم و تا عمر دارم نمیذارم شناسنامه م مهر انتخابات بخوره. بعد از نوشت: انصافا ارزشش رو داره باقی عمرمون اینجا تلف شه؟
نوشته شده در شنبه بیست و سوم خرداد 1388ساعت
19:11 توسط نازخاتون| |
| Design By : Night Skin |
نه مرادم،نه مریدم،نه پیامم،نه کلامم،نه سلامم،نه علیکم،نه سپیدم،نه سیاهم،نه چنانم که تو
گویی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدی،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و برده ی دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتارو اسیرم،نه حقیرم،نه فرستاده ی پیرم،نه بهر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،نه نوشتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم.
حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است و نه هوُِِ،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو،گر به این نقطه رسیدی بتو سربسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را.
آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطه عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو بخود آمده از فلسفه چون و چرایی،بتو سوگند که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبوئی،خود اوئی،بخود آی،تا بدرخانه متروکه هرکس ننشینی و بجز روشنی شعشعه ی پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی.
بخود آ
گویی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدی،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و برده ی دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتارو اسیرم،نه حقیرم،نه فرستاده ی پیرم،نه بهر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،نه نوشتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم.
حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است و نه هوُِِ،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو،گر به این نقطه رسیدی بتو سربسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را.
آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطه عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو بخود آمده از فلسفه چون و چرایی،بتو سوگند که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبوئی،خود اوئی،بخود آی،تا بدرخانه متروکه هرکس ننشینی و بجز روشنی شعشعه ی پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی.
بخود آ
LinkDump
